Actueel

Tentenkampen in Groningen, hoe kon dat gebeuren?

Groningen in beeld bij het NOS Journaal, dan heb je het graag een beetje positief als stad waar we met z’n allen zo trots op zijn. Behalve zorgen over de aardbevingen problematiek is er genoeg om trots over te zijn. De zorgzaamheid voor elkaar is daar zeker een aspect van. Laat dat laatste nu mogelijk betwijfeld worden in de rest van het land, bij het bekijken van de beelden van veelal buitenlandse studenten die in een hotelboot of te kleine containers, dan wel in gezamenlijke tenten moeten bivakkeren. Aanvankelijk nog tegen hoge vergoedingen ook! Zo niet, dan leven zij feitelijk op straat. Is dat wat die Groningse gastvrijheid en samenhorigheid in de praktijk voorstelt?

 

Groningen is overigens niet de enige stad waar studenten naarstig op zoek moeten naar een geschikte kamer. Maar in de Noordelijke provinciehoofdstad is het behoorlijk uit de hand gelopen. De meeste kamers, maar liefst zo’n veertig procent, zijn in handen van particuliere bezitters die er een lucratieve bron van inkomsten aan hebben. Zij troffen in de jaren negentig vooral Nederlandse studenten aan, die de situatie goed kenden en samen het stadscentrum in een soort campus veranderden. Meer en meer woningen werden door pandjesbazen opgekocht, waardoor hun winsten verder opliepen. Het aantal studenten in de wijken nam toe. Gezinnen trokken weg door de overlast van fietsen en lawaai. Zij lieten woningen achter, die vervolgens door de pandjesbazen werden opgekocht.

 

Nu mag je niet zomaar een gezinswoning inzetten als studentenhuis. Daar is een onttrekkingsvergunning voor nodig. De aan het bewind zijnde PvdA zette pas twee jaar geleden een stop op deze praktijk, iets dat veel te laat is. Veel gezinswoningen zijn daardoor al uit de stad verdwenen. Wat overblijft zijn studentenkamers die tegen dikwijls torenhoge bedragen aan Nederlandse studenten worden verhuurd. Als vervolgens de RUG en de Hanze Hogeschool de perverse prikkel van inkomsten in het onderwijsbeleid ontdekken, besluiten zij in te zetten op de komst van zo veel mogelijk studenten uit het buitenland. Iedere student levert de onderwijsinstellingen grof geld op, dus dat loont. Waar de Nederlandse studenten de woningvoorraad bezetten, komen de buitenlandse studenten te laat voor een plekje op de woningmarkt. Zij ontberen bovendien er de kennis en het netwerk voor om vlot te slagen.

 

En zo blijft een onwerkbare situatie over. En het beeld van een stad die de eigen problemen niet aan kan. Er zijn weliswaar particulieren, waaronder een aantal leden van 100% Groningen, die een klein aantal buitenlandse studenten tijdelijk opvangen, maar de politiek moet nu echt haast gaan maken met een structurele oplossing. Een campus met een toereikend aantal studentenwoningen op het Zernike-terrein is daar één van. En de vraag moet worden gesteld of we het accepteren dat er in de stad nu eenmaal straten enkel door studenten worden bevolkt. Of moeten er nieuwe wijken worden ontwikkeld voor gezinnen? Of juist voor studenten? Moeten studentenhuizen hun functie als gezinswoning terugkrijgen en komen er daarvoor in de plaats elders studentenwoningen voor terug? Vragen te over, die laten zien dat gemeente en ontwikkelaars samen moeten optrekken. Dat is in het belang van de stad en haar gezamenlijke bewoners.

 

Jan Weeber.

Deel dit bericht:

Steun ons en help Groningen vooruit